Ο Richard Hubbard Howland (1910–2006) υπήρξε μια σημαντική προσωπικότητα της κλασικής αρχαιολογίας. Συγκεκριμένα, διετέλεσε Πρόεδρος του National Trust for Historic Preservation και είχε στενή σχέση με την Ελλάδα. Η διαδρομή του ξεκίνησε τη δεκαετία του 1930, όταν φοίτησε στην Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα (ASCSA). Εκείνη την περίοδο, κατέγραψε συστηματικά την ελληνική ύπαιθρο και τους αρχαιολογικούς χώρους.
Η Φωτογραφική Συλλογή και τα Μέγαρα του 1936
Η συλλογή Howland, που φυλάσσεται στα αρχεία της ASCSA, αποτελεί μια σπάνια μαρτυρία για την Ελλάδα του Μεσοπολέμου. Ειδικότερα, περιλαμβάνει μοναδικές λήψεις από τα Μέγαρα με τον τίτλο «Megara, Easter 1936». Αυτές οι φωτογραφίες απεικονίζουν γυναίκες με εντυπωσιακές παραδοσιακές φορεσιές κατά τη διάρκεια του Πάσχα. Με αυτόν τον τρόπο, διασώζονται πολύτιμα στιγμιότυπα από τα τοπικά έθιμα της εποχής.
Ο Σχολιασμός του Αριστοφάνη και τα Φλουριά
Μια από τις πιο χαρακτηριστικές φωτογραφίες της συλλογής περιλαμβάνει έναν ιδιαίτερο σχολιασμό που συνδέει το έθιμο με την αρχαιότητα. Πράγματι, κάτω από την εικόνα τριών γυναικών, αναγράφεται ένα απόσπασμα που αποδίδεται στον Αριστοφάνη. Σύμφωνα με το κείμενο, ο αρχαίος κωμωδιογράφος προειδοποιεί παιχνιδιάρικα τις γυναίκες να προσέχουν τα χρυσά τους κοσμήματα μέσα στο πλήθος. Έτσι, υπογραμμίζεται με χιούμορ η αξία που είχαν τα φλουριά στις μεγαρίτικες φορεσιές.
Η Σύνδεση Παράδοσης και Αρχαιότητας
Αυτή η παραπομπή στον Αριστοφάνη αναδεικνύει τη διαχρονικότητα των παρατηρήσεων για τον πλούτο και τον συνωστισμό στις γιορτές. Επιπλέον, η φωτογραφία αυτή αναπαράχθηκε αργότερα και σε καρτ ποστάλ, κάνοντας το έθιμο γνωστό σε ευρύτερο κοινό. Τελικά, το έργο του Howland δεν είναι απλώς μια καταγραφή εικόνων. Αντιθέτως, αποτελεί μια γέφυρα που συνδέει την παραδοσιακή γιορτή του 1936 με την κλασική ελληνική γραμματεία.
Η Ιστορική Αξία του Αρχείου Howland
Συμπερασματικά, οι φωτογραφίες του Richard H. Howland προσφέρουν μια βαθιά οπτική ματιά στην κοινωνική ζωή των Μεγάρων. Αξίζει να σημειωθεί ότι η λεπτομέρεια των ενδυμασιών και το λαογραφικό πλαίσιο είναι ανεκτίμητα για τους ερευνητές. Επομένως, η συλλογή παραμένει μια από τις πιο ζωντανές πηγές για την κατανόηση της Μεγαρίδας κατά τον 20ό αιώνα.
